62.CUM'A SURESİ

Bu surenin dokuzuncu ayetinde Cuma namazına gidilmesi emredildiğinden böyle adlandırılmıştır. Medine döneminde indirilmiştir. 11 ayettir.

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla
1.Göklerde ve yerde ne varsa mülkün sahibi, kutlu, yüce ve hikmet sahibi Allah'ı tesbih etmektedir.
2.O, ümmiler [1] içinde kendilerinden, onlara ayetlerini okuyan, onları arındıran ve onlara Kitab'ı ve hikmeti öğreten bir peygamber gönderendir. Oysa onlar daha önce apaçık bir sapıklık içindeydiler.
3.Henüz onlara katılmamış olan diğerlerine de. O yücedir, hikmet sahibidir.
4.Bu Allah'ın dilediğine verdiği lütfudur. Allah büyük lütuf sahibidir.
5.Kendilerine Tevrat yükletilip de sonra onu taşımayanların (ondaki bilgileri insanlara açıklamayanların) durumu kitaplar yüklenmiş eşeğin durumu gibidir. Allah'ın ayetlerini yalanlayan topluluğun durumu ne kötüdür! Allah zalimler topluluğunu doğru yola eriştirmez.
6.De ki: "Ey yahudi olanlar! Siz (diğer) insanlardan ayrı olarak yalnız kendinizin Allah'ın dostları olduğunuzu sanıyorsanız eğer doğru sözlüler iseniz ölümü dileyin."
7.Ama onlar ellerinin öne sürdüğü (günahlar) dolayısıyla bunu asla dilemezler. Allah zalimleri bilir.
8.De ki: "Kendisinden kaçtığınız o ölüm, mutlaka size gelip çatacaktır. Sonra gizli olanı da açık olanı da bilene döndürülürsünüz; O size yapmakta olduklarınızı bildirir".

Dipnotlar

1.Ümmi: Okuma yazma bilmeyen. Cahiliye dönemi Araplarının çoğu okuma yazma bilmediğinden onlar hakkında bu ibare kullanılmıştır.