HAŞR SURESİ / 547
10.Onlardan sonra gelenler de derler ki: "Rabbimiz! Bizi ve imanda bizi geçen kardeşlerimizi bağışla. İman edenlere karşı kalplerimize bir kin koyma. Rabbimiz! Şüphesiz sen şefkatlisin, merhametlisin."
11.Münafıklık edenleri görmedin mi? Kitap ehlinden inkâr eden kardeşlerine derler ki: "Andolsun eğer siz çıkarılırsanız biz de muhakkak sizinle beraber çıkarız. Size karşı asla hiç kimseye itaat etmeyiz. Eğer size karşı savaşılırsa muhakkak size yardım ederiz." Oysa Allah, onlar yalancı olduğuna şahitlik eder.
12.Andolsun ki onlar çıkarılırlarsa (münafıklar) onlarla beraber çıkmazlar ve onlara karşı savaşılırsa kendilerine yardım etmezler. Yardım etseler bile, muhakkak arkalarını dönüp kaçarlar. Sonra da kendilerine yardım edilmez.
13.Onların kalplerinde sizin saldığınız korku Allah'ınkinden daha şiddetlidir. Bu onların anlamayan bir topluluk olmalarından dolayıdır.
14.Onlar sizinle toplu halde ancak müstahkem şehirlerde veya surların arkasından çarpışabilirler. Kendi aralarındaki çekişmeleri ise pek şiddetlidir. Sen onları toplu halde sanırsın, oysa kalpleri dağınıktır. Bu onların akıl etmeyen bir topluluk olmalarından dolayıdır.
15.Tıpkı kendilerinden kısa süre önce yaptıklarının cezasını tatmış olanlar gibi. Onlar için acıklı bir azap vardır.
16.Tıpkı şeytanın durumu gibi. O insana: "İnkar et" dedi. (İnsan) inkâr edince de: "Ben senden uzağım. Doğrusu ben alemlerin Rabbi Allah'tan korkuyorum" dedi.

Nüzul Sebepleri

11.Bu ayeti kerime yahudilere yardım edeceklerini ve yurtlarından çıkarılmaları halinde kendilerinin de birlikte çıkacaklarını söyleyen münâfıklar hakkında indirilmiştir. Abdullah bin Ubey`in Benu Nadir yahudilerine bu konuda teminat verdiğinden yukarıda söz etmiştik. Ancak münâfıklar bu konudaki sözlerinde durmamış ve yahudileri yalnız bırakmışlardır.