AHKAF SURESİ / 503
6.İnsanlar (kıyamet günü) bir araya getirildiklerinde (Allah'tan başka taptıkları) onlara düşman olurlar ve onların ibadetlerini inkâr ederler.
7.Onlara apaçık ayetlerimiz okunduğunda inkâr edenler, kendilerine gelen hak için: "Bu apaçık bir büyüdür" derler.
8.Yoksa: "Onu kendisi uydurdu" mu diyorlar? De ki: "Eğer onu ben uydurduysam, Allah'tan gelecek (cezaya) karşı siz bana hiç bir şey sağlamaya güç yetiremezsiniz. O, sizin ne taşkınlıklar yaptığınızı daha iyi bilir. Benimle sizin aranızda şahit olarak O yeter. O bağışlayan, rahmet edendir.
9.De ki: "Ben peygamberlerin ilki değilim. Bana ve size ne yapılacağını da bilmiyorum. Sadece bana vahy olunana uyuyorum ve ben apaçık bir uyarıcıdan başkası değilim.
10.De ki: "Ne dersiniz? Eğer (Kur'an) Allah katındansa, siz de onu inkâr etmişseniz, İsrailoğullarından bir şahit de bunun benzerine şahitlik edip iman etmişse ve siz de büyüklenmişseniz (haksızlık etmiş olmaz mısınız)? Şüphesiz Allah zalimler topluluğunu doğru yola iletmez."
11.İnkar edenler iman edenler için dediler ki: "Eğer (İslam) hayırlı bir şey olsaydı ona ulaşmada bizi geçemezlerdi." Onunla doğru yola erişemeyince: "Bu eski bir uydurmadır" diyecekler.
12.Bundan (Kur'an'dan) önce önder ve rahmet olarak Musa'nın kitabı var. Bu da, zulmedenleri uyarmak için ve iyilik edenlere bir müjde olarak Arapça bir dille (kendinden öncekileri) doğrulayıcı bir kitaptır.
13.Şüphesiz: "Rabbimiz Allah'tır" deyip de sonra dosdoğru olanlara korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir.
14.İşte onlar cennetliktirler. Yaptıklarına karşılık orada sonsuza kadar kalacaklardır.

Nüzul Sebepleri

10.Buhari ve Müslim`in Sa`d bin Ebi Vakkas (r.a.)`tan rivayet ettiklerine göre bu ayeti kerimede İsrail oğullarından şahitlik edenle Abdullah bin Selâm (r.a.) kastedilmektedir. İbnu Cerir`in rivayet ettiğine göre de Abdullah bin Selâm (r.a.): "Bu benim hakkımda inmiştir" demiştir. Bunu destekleyen daha teferruatlı bir rivayeti Taberani, İbnu Avf bin Malik el-Eşca`i`den rivayet etmiştir.

11.Taberani`nin Katade`den rivayet ettiğine göre müşrikler kendilerinin üstün kimseler olduklarını ileri sürerek: "Eğer bu din hayırlı bir şey olsaydı, filanca, falanca ona ulaşmada bizi geçemezdi" diyorlardı. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi.