NEML SURESİ / 378
14.Vicdanları (doğruluğunu) kesin olarak anladığı halde zulüm ve büyüklenme yüzünden onları bile bile inkâr ettiler. Bozguncuların sonlarının nasıl olduğuna bir bak!
15.Andolsun biz Davud'a ve Süleyman'a bir ilim verdik. Onlar da: "Bizi mü'min kullarının çoğuna üstün kılan Allah'a hamdolsun" dediler.
16.Süleyman Davud'a mirasçı oldu ve dedi ki: "Ey insanlar! Bize kuşların dili öğretildi ve bize her şeyden (bolca) verildi. Doğrusu bu apaçık bir lütuftur."
17.Süleyman'a cinlerden, insanlardan ve kuşlardan orduları toplandı. Hepsi birlikte sevkediliyorlardı.
18.Nihayet karınca vadisine geldiklerinde bir karınca dedi ki: "Ey karıncalar! Yuvalarınıza girin ki Süleyman ve orduları farkında olmadan sizi ezmesinler."
19.(Süleyman) onun bu sözüne gülümsedi ve dedi ki: "Ey Rabbim! Bana ve anne babama verdiğin nimete şükretmemi, senin hoşnut olacağın salih amel işlememi bana ilham et ve rahmetinle salih kullarının arasına kat."
20.Kuşları denetledi ve dedi ki: "Neden Hudhud'u göremiyorum? Yoksa kayıplardan mı oldu?
21.Ona ya şiddetle azap edeceğim veya keseceğim ya da bana (gecikme sebebi olarak) apaçık bir delil getirecek."
22.(Hüdhüt) çok geçmeden geldi ve dedi ki: "Senin öğrenemediğin bir şeyi ben öğrendim ve Sebe'den sana kesin doğru bir haber getirdim.