ŞUARA SURESİ / 376
207.Yararlandırıldıkları onlara ne sağlayabilir?
208.Biz hiçbir kasabayı kendisi için uyarıcılar olmadan helak etmedik.
209.Hatırlatma yapılmıştır. Biz zalimler değiliz.
210.Onu (Kur'an'ı) şeytanlar indirmedi.
211.Bu onlara yaraşmaz ve güç de yetiremezler.
212.Çünkü onlar (vahyedileni) duymaktan kesinlikle uzak tutulmuşlardır.
213.Sakın Allah'la beraber başka bir ilâh çağırma. [7] Yoksa azaba uğratılanlardan olursun.
214.(Önce) en yakın hısımlarını uyar.
215.Mü'minlerden sana uyanlara kanatlarını ger.
216.Eğer sana karşı gelirlerse: "Ben sizin yaptıklarınızdan uzağım" de.
217.Güçlü ve rahmet sahibi olana güven.
218.Ki O (namaza) kaltkığında seni görmektedir.
219.Secde edenler arasında dolaşmanı da.
220.Şüphesiz (her şeyi hakkıyla) duyan ve bilen O'dur.
221.Şeytanların kime indiğini size haber vereyim mi?
222.Onlar her yalancı günâhkâra inerler.
223.Onlar kulak verirler. Çoğu da yalancıdırlar.
224.Şairlere ise azgınlar uyarlar.
225.Onlar her vadide şaşkın şaşkın dolaşmakta olduklarını görmedin mi?
226.Ve onlar yapmadıklarını söylemektedirler.
227.Ancak iman edip salih ameller işleyen, Allah'ı çokça anan ve haksızlığa uğratıldıktan sonra öçlerini alanlar müstesna. Zulmedenler hangi dönüş yerine döneceklerini yakında bilecekler. [8]

Dipnotlar

7.Başka bir ilâha tapma.

8.Yahut nasıl bir sarsıntıyla sarsılacaklarını yakında bilecekler.

Nüzul Sebepleri

214-215.İbnu Cerir`in İbnu Cureyc`den rivayet ettiğine göre: "(Önce) en yakın hısımlarını uyar" (214. ayeti kerime) diye buyurulunca Resulullah (a.s.) yakın akrabalarını uyarmaya başladı. Ancak bu durum (yani Resulullah (a.s.)`ın özellikle yakınlarıyla ilgilenmesi) diğer Müslümanların biraz ağırına gitti. Bunun üzerine Yüce Allah: "Mü`minlerden sana uyanlara kanatlarını ger" (215. ayeti kerime) diye buyurdu.

224-226.İbnu Cerir ve İbnu Ebi Hatim`in Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiklerine göre Resulullah (a.s.)`ın döneminde biri ensardan diğeri ise başka bir kavimden olan iki şair birbirlerini hicv ederlerdi. Bunların her biri kendi kabilelerinin pek bir şeyden anlamayan azgınlarını da yanlarına alırlardı. Bu ayeti kerimeler de onların hakkında indi.

227.İbnu Ebi Hatim`in Urve`den rivayet ettiğine göre yukarıda üzerinde durduğumuz, şairlerle ilgili ayeti kerimeler (214 ve 215. ayeti kerimeler) indirilince Abdullah bin Revaha: "Allah biliyor ki ben de onlardanım (yani şairlerdenim)" dedi. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi.

İbnu Cerir ve Hakim`in Ebu Hasan el-Berâd`dan rivayet ettiğine göre: "Şairlere ise azgınlar uyarlar..." ayeti kerimesi indirilince Abdullah bin Revaha (r.a.), Ka`b bin Mâlik (r.a.) ve Hassan bin Sâbit (r.a.) gelerek: "Ey Resulullah (a.s.)! Doğrusu Allah bu ayeti kerimeyi indirdi. O, bizim şairler olduğumuzu biliyor. Demek ki biz helak olduk" dediler. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi. Daha sonra Resulullah (a.s.) onları çağırarak kendilerine bu ayeti kerimeyi okudu.