ENBİYA SURESİ / 325
36.İnkar edenler seni gördüklerinde seni ancak alay konusu edinmektedirler. "Sizin ilahlarınızı diline dolayan bu mu?" Oysa Rahman'ın zikrini [6] inkâr edenler işte onlardır.
37.İnsan (adeta) "acele"den yaratılmıştır. [7] Size ayetlerimi göstereceğim, benden aceleyle istemeyin.
38.Diyorlar ki: "Eğer doğru sözlüler iseniz, şu vaad (kıyamet ve azap) ne zamandır?"
39.İnkar edenler yüzlerinden de arkalarından da ateşi savamayacakları ve yardım göremeyecekleri zamanı bir bilselerdi.
40.Hayır o, onlara ansızın gelecek de kendilerini şaşkına çevirecek. Artık ne onu geri çevirmeye güç yetirebilecekler ne de kendilerine süre tanınacak.
41.Andolsun senden önceki peygamberlerle de alay edildi. Ancak alay edenleri, alaya aldıkları şey kuşatıverdi.
42.De ki: "Gece ve gündüz sizi Rahman'dan kim koruyabilir?" Hayır, onlar Rablerinin zikrinden [8] yüz çevirmektedirler.
43.Yoksa onların kendilerini bize karşı savunacak ilahları mı var? Onlar kendi kendilerine yardım etmeye güç yetiremezler. Bizim tarafımızdan ise yakınlık göremezler. [9]
44.Doğrusu biz onları ve atalarını yararlandırdık. Öyle ki ömür onlara uzun geldi. Bizim yere gelip onu etrafından eksilttiğimizi görmüyorlar mı? Şu halde üstün gelenler onlar mıdır?

Dipnotlar

6.Öğüdünü veya kitabını ya da O`nu anmayı.

7.Yani insan çok aceleci olarak yaratılmıştır.

8.Rablerinin kitabı olan Kur`an-ı Kerim`den yahut Rablerini anmaktan.

9.Yani Allah`tan başka ilahlar edinenler bu ilah edindikleri şeylerden yardım göremeyecekleri gibi Allah tarafından da yakınlık göremezler.

Nüzul Sebepleri

36.İbnu Ebi Hatim`in Suddi`den rivayet ettiğine göre Resulullah (a.s.), Ebu Cehil ile Ebu Süfyan`ın yanından geçti. Onlar kendi aralarında konuşuyorlardı. Ebu Cehil, Resulullah (a.s.)`ı görünce güldü ve Ebu Süfyan`a: "Abdu Menâf`ın peygamberi bu mudur?" dedi. Ebu Süfyan kızdı ve: "Sen Abdu Menaf`tan peygamber olabileceğini inkâr mı ediyorsun?" dedi. Resulullah (a.s.) bunu duydu ve Ebu Cehil`in yanına giderek ona kızdı, kendisini korkuttu ve: "Ahdini bozanın (yani amcanın başına) gelen senin başına da gelmeden (bu dünyadan) göçeceğini sanmıyorum" dedi. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi.

Bir rivayete göre de Resulullah (a.s.), Ebu Süfyan`a da: "Sen bu sözü ciddiyetle değil kavmiyet davasıyla söyledin" dedi.