MERYEM SURESİ / 307
26.Ye, iç; gözün aydın olsun! Eğer insanlardan birini görecek olursan: "Ben Rahman'a oruç adadım; bugün hiçbir insanla konuşmayacağım" de.
27.Nihayet onu yüklenerek kavmine getirdi. Dediler ki: "Ey Meryem! Andolsun sen şaşırtıcı bir şey yaptın!
28.Ey Harun'un kızkardeşi! Senin baban kötü biri değildi, annen de iffetsiz değildi."
29.Bunun üzerine ona (çocuğa) işaret etti. "Beşikte bulunan bir bebekle nasıl konuşuruz?" dediler.
30.(Bebek) dedi ki: "Ben Allah'ın kuluyum. O bana kitabı verdi ve beni peygamber kıldı."
31.Her nerede olursam (olayım) beni mübarek kıldı. Bana yaşadığım sürece namaz kılmamı ve zekât vermemi emretti.
32.Anneme iyilik eden biri (kıldı). Beni azgın bir zorba yapmadı.
33.Doğduğum gün, öleceğim gün ve diri olarak kaldırılacağım gün selâm (esenlik) benim üzerimedir."
34.İşte hakkında şüpheye düştükleri Meryem oğlu İsa hak söze göre budur.
35.Allah'ın çocuk edinmesi olacak şey değildir. O münezzehtir. Bir işin olmasına hükmedince ona "ol" der o da hemen oluverir.
36."Şüphesiz Allah benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir; O'na kulluk edin. İşte doğru yol budur."
37.Aralarından birtakım gruplar ayrılığa düştüler. Artık büyük bir günü görmekten dolayı inkâr edenlerin vay haline!
38.Onlar bize geldikleri gün ne müthiş duyar, ne müthiş görürler! Ancak zalimler bugün açık bir sapıklık içindedirler.