HİCR SURESİ / 264
32.(Allah): "Ey İblis! Neyin var ki secde edenlerle beraber olmadın?" dedi.
33.Dedi ki: "Ben kuru bir çamurdan, şekillenebilir bir balçıktan yarattığın bir insana secde edemezdim."
34.(Allah) dedi ki: "Öyleyse çık oradan, sen artık kovulmuş birisin.
35.Ceza gününe kadar lanet senin üzerinedir."
36.Dedi ki: "Ey Rabbim! Öyleyse onların diriltilecekleri güne kadar bana süre tanı."
37.(Allah) dedi ki: "O halde sen süre tanınanlardansın.
38.Bilinen zamanın (dolacağı) güne kadar."
39.Dedi ki: "Rabbim! Andolsun beni saptırdığın için onlara yeryüzünde (kötülükleri) süslü göstereceğim ve onların tümünü muhakkak saptıracağım.
40.Ancak onlardan ihlasa erdirilmiş kulların müstesna."
41.(Allah) dedi ki: "İşte bu, bana ait dosdoğru bir yoldur." [2]
42.Benim kullarımın üzerinde senin hiçbir gücün olamaz. Ancak azgınlardan sana uyanlar müstesna.
43.Şüphesiz onların tümü için vaadedilen yer cehennemdir.
44.Onun yedi kapısı vardır. Her kapı için onlardan bir bölüm ayrılmıştır.
45.Takva sahipleri cennetlerde ve pınar başlarındadırlar.
46."Esenlikle ve güven içinde girin oraya!."
47.Gönüllerinde kin adına ne varsa çıkarmışızdır. Kardeşler halinde karşı karşıya tahtlar üzerindedirler.
48.Orada onlara hiçbir yorgunluk dokunmaz ve onlar oradan çıkarılacak da değildirler.
49.Kullarıma bildir ki, şüphesiz ben bağışlayıcı ve rahmet ediciyim.
50.Şüphesiz azabım da pek acıklı azaptır.
51.Onlara İbrahim'in konuklarından da haber ver.

Dipnotlar

2."Koruması bana ait olan" veya "benim dosdoğru gördüğüm yoldur."

Nüzul Sebepleri

45.Sa`lebi`nin rivayet ettiğine göre Selmânı Farisi (r.a.) Yüce Allah`ın: "Şüphesiz onların tümü için vaadedilen yer cehennemdir" (Hicr: 15/43) sözünü duyunca korkudan kendinden habersiz bir halde üç gün ortalıktan kayboldu. Daha sonra Resulullah (a.s.)`ın yanına getirildi. Resulullah (a.s.) ona ne olduğunu sorunca, Selmân (r.a.): "Ey Resulullah (a.s.)! Şu: "Şüphesiz onların tümü için vaadedilen yer cehennemdir" ayeti kerimesi indirildi. Seni hak üzere gönderene yemin olsun ki bu benim kalbimi kopardı" dedi. Bunun üzerine Yüce Allah bu ayeti kerimeyi indirdi

49.Taberani`nin Abdullah bin Zubeyr (r.a.)`den rivayet ettiğine göre Resulullah (a.s.), ashabından aralarında gülen bir topluluğun yanından geçti ve: "Önünüzde cennet ve cehennemin olduğu bildirildiği halde siz gülüyor musunuz?" diye buyurdu. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi.

Bir başka rivayete göre Resulullah (a.s.) sahabilerinden bazılarını gülmelerinden dolayı uyarıp çıktıktan bir süre sonra geri döndü ve şöyle buyurdu: "Ben sizin yanınızdan çıktım. Hacer`in (Haceri Esved`in) yanına vardığımda Cibril geldi ve şöyle söyledi: "Ey Muhammed! Allah sana: "Kullarımı niye ümitsizliğe yöneltiyorsun?" diye buyuruyor." Ardından da bu ayeti kerimeyi okudu.