YUSUF SURESİ / 238
23.Evinde bulunduğu kadın onun kendisine yaklaşmasını istedi, kapıları sıkıca kapadı ve: "Haydi gelsene!" dedi. (Yusuf): "Allah'a sığınırım. Doğrusu o benim Rabbimdir. Bana iyi baktı. Zalimler asla kurtuluşa ermezler" dedi.
24.Andolsun kadın onu arzu etmişti. Eğer Rabb'inin burhanını görmeseydi o da onu arzu etmişti. Bu şekilde kötülük ve fuhşu ondan savmak için istedik. O bizim seçkin kullarımızdandı.
25.Kapıya doğru koşuştular. Kadın onun gömleğini arkadan çekip yırttı. Tam kapının yanında kadının beyiyle karşılaştılar. Kadın: "Ailene kötülük etmek isteyenin cezası zindana atılmaktan veya acı bir azaptan başka ne olabilir?" dedi.
26.(Yusuf): "Asıl o benim nefsime yaklaşmak istedi" dedi. Kadının yakınlarından bir şahit de şöyle şahitlik etti: "Eğer gömleği önden yırtılmışsa kadın doğru söylemiştir o yalancılardandır.
27.Ama eğer gömleği arkadan yırtılmışsa kadın yalan söylemiştir o ise doğru söyleyenlerdendir."
28.(Yusuf'un) gömleğinin arkadan yırtılmış olduğunu görünce (kocası) dedi ki: "Bu, sizin düzeninizdendir. Gerçekten sizin düzeniniz büyüktür.
29.Yusuf, sen bundan yüz çevir. Sen de günâhının bağışlanmasını dile. Doğrusu sen günâhkârlardan oldun."
30.Şehirde birtakım kadınlar: "Azizin hanımı kendi uşağının nefsine yaklaşmak istiyormuş. Sevgi onun bağrını yakmış. Doğrusu biz onu açık bir sapıklık içinde görüyoruz" dediler.