TEVBE SURESİ / 193
37.Haram ayları başka aylara ertelemek küfürde ileri gitmektir. Bu uygulamayla inkâr edenler saptırılırlar. Allah'ın haram kıldığı ayların sayısına uydurmak için bir ayı bir yıl helal ve bir yıl haram sayıyorlar. Böylece Allah'ın haram kıldığını helal kılıyorlar. Onlara kötü işleri güzel gösterildi. Allah kâfirler topluluğunu doğru yola erdirmez.
38.Ey iman edenler! Size ne oldu ki "Allah yolunda savaşa çıkın" denildiği zaman yere çakılıp kaldınız. Ahiretin yerine dünya hayatına mı razı oldunuz? Oysa dünya hayatının geçimliği ahirete göre çok azdır.
39.Eğer savaşa çıkmazsanız (Allah) size acıklı bir şekilde azab eder ve sizin yerinize başka bir topluluk getirir; siz de O'na bir zarar veremezsiniz. Allah her şeye güç yetirendir.
40.Siz ona (Peygamber'e) yardım etmezseniz, (bilin ki) inkâr edenler onu iki kişinin ikincisi olarak (Mekke'den) çıkardıklarında Allah kendisine yardım etmişti. O ikisi mağarada iken arkadaşına: "Üzülme. Allah bizimledir" diyordu. Allah da ona güven duygusu vermiş, sizin görmediğiniz askerlerle onu desteklemiş ve inkâr edenlerin sözlerini alçaltmıştı. Allah'ın sözü ise en yücedir. Allah yücedir, hakimdir.

Nüzul Sebepleri

37.İbnu Cerir`in Ebu Mâlik`ten rivayet ettiğine göre cahiliye Arapları bazen seneyi on üç aya çıkarıyor böylece Muharrem ayını Safer ayına denk getiriyorlardı ve böylece haram aylarda işlenmesi yasak olan fiilleri bu ayda işliyorlardı. Bu ayeti kerime de bununla ilgili olarak indirildi.

38.İbnu Cerir`in Mücahid`den rivayet ettiğine göre bu ayeti kerime Mekke`nin fethinden sonra Müslümanların Tebük savaşına çıkmaları istenince bazı kimselerin isteksiz davranmaları üzerine indirilmiştir. Yaz sıcağının şiddetli olduğu, hurmaların devşirme zamanının geldiği bir sırada Tebük savaşına çıkılması istenmiş bu ise bazılarına zor gelmişti.

39.İbnu Ebi Hatim`in Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiğine göre Resulullah (a.s.) Arap kabilelerini kendisiyle birlikte savaşa katılmaya çağırdı. Ama onlar isteksiz davrandılar. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi.

40.Buhari`nin çeşitli rivayetlerinden bu ayeti kerimenin Resulullah (a.s.) ile Hz. Ebu Bekir (r.a.) hakkında indirildiği anlaşılmaktadır. Resulullah (a.s.) ile Ebu Bekir (r.a.) Medine`ye hicret için Mekke`den birlikte çıkmış ve yolda kendilerini izleyen müşriklerin kötülüklerinden korunmak için Sevr mağarasına sığınmışlardı. Bu konuda Buhari, Ebu Bekir (r.a.)`in şöyle söylediğini rivayet etmiştir: "Mağarada Resulullah (a.s.) ile birlikteydim. Müşriklerin tıkırtılarını duyunca Resulullah (a.s.)`a: "Ey Resulullah (a.s.)! İçlerinden biri ayağını kaldırsa bizi görür" dedim. Resulullah (a.s.) da: "Üçüncüleri Allah olan iki kişi hakkında sen ne düşünüyorsun!" diye buyurdu.