ENFAL SURESİ / 179
17.Onları siz öldürmediniz. Fakat Allah öldürdü. Attığın zaman sen atmadın. Fakat Allah attı. Böylece mü'minleri güzel bir şekilde imtihan etmek istedi. Allah duyandır, bilendir.
18.Bu böyledir ve muhakkak ki Allah kâfirlerin tuzaklarını yıpratır.
19.Eğer fetih istiyorsanız işte size fetih geldi. Eğer (yapmakta olduklarınızdan) vazgeçerseniz bu sizin için daha hayırlıdır. Siz dönerseniz biz de döneriz. Topluluğunuz çok da olsa size bir şey kazandırmayacaktır ve muhakkak ki Allah iman edenlerle beraberdir.
20.Ey iman edenler! Allah'a ve peygamberine itaat edin ve duyduğunuz halde ondan yüz çevirmeyin. [3]
21.Duymadıkları halde "duyduk" diyenler gibi olmayın. [4]
22.Allah katında canlıların en kötüsü bir şeye akıl erdiremeyen sağır ve dilsizlerdir.
23.Allah onlarda bir hayır olduğunu bilseydi elbette kendilerine işittirirdi. İşittirmiş olsaydı da onlar yine yüz çevirerek arkalarını dönerlerdi.
24.Ey iman edenler! Size hayat verecek şeylere çağırdığı zaman Allah'ın ve Peygamber'in çağrısına olumlu karşılık verin. Bilin ki Allah kişiyle kalbinin arasına girer ve siz O'nun huzurunda toplanacaksınız.
25.Aranızdan yalnızca zulmedenlere erişmekle kalmayacak olan fitneden sakının ve bilin ki Allah, cezası çok çetin olandır.

Dipnotlar

3.Yani Peygamber (a.s.)`in emirlerini duyduğunuz halde duymazlıktan gelmeyin. Yahut Kur`an-ı Kerim`i ve verilen öğütleri duyduğunuz halde Peygamber (a.s.)`e yardım ve destekte bulunmaktan yüz çevirmeyin.

4.Kalpleriyle kabul etmedikleri şeyler için "duyduk, kabul ettik" diyen münafıklar gibi olmayın.

Nüzul Sebepleri

17.Mücahid`den rivayet edildiğine göre Müslümanlar Bedir savaşından dönünce, aralarında: "Ben filancayı öldürdüm", "Ben de filancayı öldürdüm" diye konuşmaya başladılar. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi. Ayeti kerimenin ikinci bölümü hakkında değişik rivayetler nakledilmiştir. Ancak bunların en meşhuruna göre Bedir savaşında iki ordu karşı karşıya gelince Resulullah (a.s.) yerden bir avuç kum aldı ve müşriklerin üzerlerine attı. Yüce Allah bu kumların tanelerini müşriklerin gözlerine ulaştırdı ve böylece müşrikler etrafı göremez oldular. İbnu Cerir, İbnu Ebi Hatim ve Taberani Bedir savaşı esnasında müşriklerin tarafında olan ve daha sonra İslâm`a giren Hakim bin Hizam (r.a.)`ın şöyle söylediğini rivayet etmişlerdir: "Bedir savaşı esnasında gökten çakılların dökülmesi gibi bir ses duyduk. Bunlar bir tepsinin üzerine dökülüyormuş gibi ses çıkarıyordu. Resulullah (a.s.) da o zaman bilinen kum tanelerini attı ve biz yenilgiye uğradık. Yüce Allah`ın: "Attığın zaman sen atmadın ancak Allah attı" sözünde kastedilen de budur. Ebu Şeyh de bunun bir benzerini Cabir bin Abdullah (r.a.) ve Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet etmiştir.

19.Hakim`in Abdullah bin Sa`lebe bin Sağir`den rivayet ettiğine göre Ebu Cehl Bedir savaşı öncesinde: "Ey Allah`ım! Hangimiz akraba ile ilişkiyi kesmede daha çok ileri gitmişse ve bilinmeyen bir şey ortaya çıkarmışsa yarın sabah onu perişan et" demişti. Bu ayeti kerime de onunla ilgili olarak indirilmiştir. İbnu Ebi Hatim`in Atiyye`den rivayetine göre de Ebu Cehil: "Ey Allah`ım! İki ordudan en yüce olana ve iki gruptan en şerefli olana zafer ver" diye dua etmişti. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi.