8.ENFAL SURESİ

Enfal kelimesi ganimetler anlamına gelmektedir. Surenin birinci ayetinde ganimetlerden sözedildiği için sureye bu ad verilmiştir. Medine döneminde inmiştir. 75 ayettir.

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla
1.Sana ganimetlerden soruyorlar. De ki: "Ganimetler Allah'ın ve peygamberinindir. Eğer mü'minler iseniz, Allah'a karşı gelmekten sakının ve aranızı düzeltin. Allah'a ve peygamberine itaat edin."
2.Mü'minler öyle kimselerdir ki, Allah anıldığı zaman kalpleri ürperir. Kendilerine O'nun ayetleri okunduğunda bu onların imanlarını artırır ve ancak Rabblerine dayanıp güvenirler.
3.Namazlarını kılar ve kendilerine verdiğimiz rızıktan hayra harcarlar.
4.İşte bunlar gerçek mü'minlerdir. Onlar için Rabbleri katında dereceler, bağışlanma ve kıymetli rızık vardır.
5.Nitekim Rabbin seni hak üzere evinden çıkardığı zaman da mü'minlerden bir grup isteksizdi.
6.Gerçek ortaya çıktıktan sonra sanki göz göre göre ölüme sürükleniyorlarmış gibi hak üzerinde seninle tartışıyorlardı.
7.Allah size iki gruptan [1] birinin sizin olacağını vadetmişti. Sizse güçsüz olanın sizin olmasını istiyordunuz. Oysa Allah sözleriyle hakkı açığa çıkarmak ve kâfirlerin sonlarını getirmek istiyordu.
8.Bu, suçlular istemese de hakkı yerleştirmek ve bâtılı ortadan silmek içindi.

Dipnotlar

1.Burada kastedilen iki gruptan birisi Ebu Süfyan`ın başkanlığındaki ticaret kervanı diğeri ise Kureyş`in Ebu Cehl komutasındaki ordusuydu. Ebu Cehl komutasındaki Kureyş ordusu, Ebu Sufyan`ın kervanını Müslümanların saldırılarına karşı korumak amacıyla yola çıkmıştı. Müslümanlardan bazıları ise ticaret kervanının silahsız olması sebebiyle onunla karşılaşmayı arzuluyor, Ebu Cehl komutasındaki orduyla karşılaşmak istemiyorlardı.

Nüzul Sebepleri

1.Ebu Davud, Nesai, İbnu Hibban ve Hakim`in Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiklerine göre bu ayeti kerime sahabiler arasında Bedir savaşı ganimetlerinin paylaştırılması konusunda çıkan tartışma üzerine indirildi. Ancak bu tartışmanın mahiyeti konusunda birbirinden farklı rivayetler nakledilmiştir. Bir rivayete göre gençlerle yaşlılar arasında tartışma çıkmış ve her bir grup ganimetlerde kendilerinin daha çok hak sahibi olduğunu ileri sürmüştür. Bir başka rivayete göre Resulullah (a.s.)`ın savaşta daha çok etkinlik gösterenlere normal paylarından fazla ganimet vermesi üzerine tartışma çıkmıştır. Bir rivayete göre de mazeretleri dolayısıyla savaşa katılamayan Hz. Osman (r.a.), Talha (r.a.) ve Said bin Zeyd (r.a.) gibi bazı sahabilere Resulullah (a.s.)`ın ganimetlerden pay ayırması üzerine tartışma çıkmıştır. Rivayetlerin her birinin savaş sonrası ortaya çıkan gelişmelerden herhangi birine işaret ediyor olması mümkündür.

Bu surenin 41. ayeti kerimesinde ganimetlerin nasıl paylaştırılacağına dair hüküm bildirilmiştir.

5.İbnu Ebi Hatim`in ve İbnu Merdeviye`nin Ebu Eyyub el-Ensari (r.a.)`den rivayet ettiklerine göre Resulullah (a.s.) Medine`de Ebu Süfyan`ın ticaret kervanının gelmekte olduğunu haber aldı ve: "Ne dersiniz belki Allah bize onların mallarını ganimet verir ve bizi selâmete kavuşturur" diye buyurdu. Böylece Müslümanlar kervanının önünü kesmek üzere yola çıktılar. Bir veya iki gün yol aldıktan sonra, Resulullah (a.s.) Kureyş`ten kervanı korumak üzere yola çıkan toplulukla savaşma konusunu sahabilerle istişare etti. Sahabilerden bazıları: "Ey Resulullah (a.s.)! Vallahi biz bu toplulukla savaşacak güce sahip değiliz, biz kervanın önünü kesmek için çıktık" dediler. Resulullah (a.s.) da: "Siz de Musa`nın kavminin dediği gibi: "Sen ve Rabb`in gidip çarpışın, biz şurada oturuyoruz" demeyin diye buyurdu. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi.