A'RAF SURESİ / 176
196.Benim dostum Kitab'ı indiren Allah'tır. O salihleri kendine dost edinir.
197.O'ndan başka taptıklarınız ise ne size yardımda bulunabilir ne de bizzat kendilerine yardım edebilirler.
198.Onları doğru yola çağırsanız duymazlar. Onları sana bakıyormuş gibi görürsün ama gerçekte görmezler.
199.Sen af yolunu tut, iyiliği emret ve bilgisizlerden yüz çevir.
200.Şeytandan bir aykırı düşünce (vesvese) seni dürtükleyecek olursa hemen Allah'a sığın. Muhakkak ki O duyandır, bilendir.
201.Takva sahiplerine şeytan tarafından bir vesvese gelecek olursa (Allah'ın emir ve yasaklarını) anarlar ve hemen (hakkı) görürler.
202.(Şeytanlar) kardeşlerini ise azgınlığın içine sürüklerler ve sonra hiç peşlerini bırakmazlar.
203.Onlara bir ayet (mucize) göstermediğin zaman: "Bir yerlerden buluştursaydın" derler. De ki: "Ben ancak bana Rabbimden vahyedilene uyuyorum." Bunlar, Rabbinizden gerçeği görmenizi sağlayacak işaretler ve iman edenler topluluğu için bir hidayet rehberi ve rahmettir.
204.Kur'an okunduğu zaman onu dinleyin ve susun ki rahmet olunasınız.
205.Rabbini gönülden yalvararak ve korku ile, yüksek olmayan bir sesle sabah akşam an. Gafillerden olma.
206.Rabbinin katında olanlar O'na ibadet etmekte büyüklük taslamazlar, O'nu tesbih ederler ve O'na secde ederler.

Nüzul Sebepleri

204.İbnu Ebi Hatim`in ve daha başkalarının Ebu Hureyre (r.a.)`den rivayet ettiklerine göre bu ayeti kerime bazılarının namazda Resulullah (a.s.)`ın arkasında yüksek sesle konuşmaları üzerine indirildi. Abdullah bin Muğaffel (r.a.) ve Abdullah bin Mes`ud (r.a.)`dan da buna benzer rivayetler nakledilmiştir. Zühri`nin rivayetine göre de bu ayeti kerime ensardan, Resulullah (a.s.) Kur`an-ı Kerim okuduğu zaman kendisi de aynısını okuyan bir genç hakkında indirilmiştir.

Sa`id bin Mansur`un Sünen`inde Muhammed bin Ka`b`dan rivayet ettiğine göre de Resulullah (a.s.) bir şey okuduğunda sahabiler de aynısı okuyor ve onun okuyuşunu hafif seslerle tekrar ediyorlardı. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi.