EN'AM SURESİ / 143
119.Allah zorunluluk halleri dışında size haram olan şeyleri ayrı ayrı açıklamış olduğu halde üzerine Allah'ın adı anılmış olanlardan niçin yemeyeceksiniz? Pek çokları bilgisizce arzularına uyarak başkalarını saptırmaktadırlar. Şüphesiz ki Rabbin, sınırı aşanları en iyi bilendir.
120.Günahın gizli olanını da açık olanını da bırakın. Günah kazananlar yaptıklarının karşılığını göreceklerdir.
121.Üzerine Allah'ın adı anılmamış olan (hayvanın eti)nden yemeyin. Şüphesiz o fısktır (yoldan kaymadır). Doğrusu şeytanlar dostlarına, sizinle tartışmaları için telkinde bulunmaktadırlar. Eğer onlara itaat ederseniz o zaman siz de müşrik olursunuz.
122.Ölü iken dirilttiğimiz ve kendisine insanlar arasında yürümesini sağlayan bir ışık verdiğimiz kimse karanlıkların içinde kalıp da oradan çıkamayan kimse gibi olur mu! İşte kâfirlere yaptıkları böyle süslü gösterildi.
123.Bu şekilde her kentin suçlularını orada hile yapsınlar diye ileri gelen kimseler kıldık. Onlar gerçekte ancak kendilerine hile yapmaktadırlar ama bunun bilincinde değiller.
124.Onlara her ne zaman bir ayet (mucize) gelse: "Allah'ın peygamberlerine verilenin benzeri bize de verilmedikçe iman etmeyeceğiz" derler. Allah peygamberlik görevini kime vereceğini daha iyi bilir. Suç işleyenler Allah katında aşağılığa uğratılacak ve hile yapmalarından dolayı şiddetli bir azaba çarptırılacaklardır.

Nüzul Sebepleri

121.Ebu Davud, Hakim ve daha başkalarının Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiklerine göre bazı kimseler (Müslümanlara): "Allah`ın öldürdüğünü yemiyorsunuz ama sizin kendi öldürdüğünüzü yiyorsunuz" dediler. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi.

Taberani ve daha başkalarının Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiklerine göre de, Yüce Allah: "Üzerine Allah`ın adı anılmamış olan (hayvanın eti)nden yemeyin" diye buyurunca İran mecusileri Kureyşilere adam göndererek Muhammed (a.s.) ile tartışmalarını ve: "Senin kendinin bıçakla kestiğin helal oluyor da Allah`ın altın şimşirle kestiği (yani ölü hayvan eti) haram oluyor (bu nasıl iştir)?" demelerini istediler. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi.

122.Ebu Şeyh`in Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiğine göre bu ayeti kerime Hz. Ömer (r.a.) ile Ebu Cehil hakkında indirilmiştir. Yani: "Ölü iken dirilttiğimiz ve kendisine insanlar arasında yürümesini sağlayan bir ışık verdiğimiz kimse" denirken Hz. Ömer (r.a.), "karanlıkların içinde kalıp da oradan çıkamayan kimse" denirken de Ebu Cehil kastedilmiştir. Buna benzer bir rivayeti de İbnu Cerir Dahhak`tan rivayet etmiştir.