EN'AM SURESİ / 133
45.Böylece zulmeden topluluğun arkası kesildi. Alemlerin Rabbi olan Allah'a hamdolsun.
46.De ki: "Ne dersiniz, eğer Allah sizin işitme duyularınızı ve gözlerinizi alır, kalplerinizi de mühürlerse Allah'tan başka size onları geri verecek ilah kim olabilir? Bak nasıl ayetlerimizi çeşitli şekillerde açıklıyoruz sonra onlar yüz çeviriyorlar.
47.De ki: "Ne dersiniz, size Allah'ın azabı aniden yahut açıktan gelirse zalimler topluluğundan başkası helak edilir mi?"
48.Biz peygamberleri ancak müjdeleyici ve uyarıcı olarak göndeririz. Kimler iman eder de durumlarını düzeltirlerse onlar için korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir.
49.Ayetlerimizi yalanlayanlara da fasıklık etmelerinden dolayı azap dokunacaktır.
50.De ki: "Ben size 'Allah'ın hazineleri yanımdadır' demiyorum. Gaybı da bilmiyorum. Size benim melek olduğumu da söylemiyorum. Sadece bana vahyedilene uyuyorum." De ki: "Görmeyenle gören bir olur mu? Düşünmüyor musunuz?"
51.Rabblerinin huzuruna çıkarılacaklarından korkanları onunla (Kur'an'la) uyar. Onlar için O'ndan (Allah'tan) başka dost ve şefaatçi yoktur. Umulur ki sakınırlar.
52.Rabblerinin rızasını umarak sabah akşam O'na yalvaranları yanından kovma. Onların hesaplarından senin üzerine senin hesabından da onların üzerine bir sorumluluk yok ki, onları yanından kovup da zalimlerden olasın.

Nüzul Sebepleri

52-53.İbnu Hibban ve Hakim`in Sa`d bin Ebi Vakkas (r.a.)`tan rivayet ettiklerine göre bu ayeti kerime (sahabenin fakirlerinden olan) altı kişi hakkında indirilmiştir. Müşrikler kendilerinin bunlarla birlikte Resulullah (a.s.)`ın huzurunda bulunmaktan utandıklarını söyleyerek bu kişileri huzurundan kovmasını istemişlerdi. Resulullah (a.s.) bu istek karşısında bir tereddüde düştü. Bunun üzerine ayeti kerime indirildi.

Ahmed bin Hanbel, Taberani ve İbnu Ebi Hatim`in Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiklerine göre de, Kureyş`ten bazı kimseler Resulullah (a.s.)`ın yanına uğradılar. Bu sırada Resulullah (a.s.)`ın yanında Habbab bin Eret (r.a.), Suheyb (r.a.) ve Ammar (r.a.) gibi sahabiler vardı. Kureyşiler: "Ey Muhammed! Sen bunların seninle birlikte olmalarından hoşnut musun? Allah`ın aramızdan kendilerine lütfettiği kimseler bunlar mıdır? Eğer sen bunları kovarsan biz sana uyarız!" dediler. Bunun üzerine bu ayeti kerimeler indirildi. Bu rivayette 51. ayeti kerimenin başından 55. ayeti kerimenin sonuna kadar olan kısmın tamamının bu olayla ilgili olarak indirildiği ifade edilmiştir.

İbnu Cerir`in İkrime`den rivayet ettiğine göre de Kureyşiler Resulullah (a.s.)`ın söz konusu fakir sahabileri huzurundan kovması için amcası Ebu Talib`e teklifte bulunmuşlardır. Bu rivayette teklifte bulunan Kureyşilerin adları da sayılmıştır. Bu olayla ilgili daha başka rivayetler de nakledilmiştir. Ancak bütün rivayetlerin ortak yanı bu ayeti kerimelerin Kureyşilerin Resulullah (a.s.)`tan fakir sahabileri huzurundan kovmasını istemeleri üzerine indirildiğine işaret edilmesidir. Yüce Allah bu fakir Müslümanları yanından ayırmaması konusunda Resulullah (a.s.)`a bir başka ayeti kerimesinde de şöyle bir hatırlatmada bulunmuştur: "Allah`ın rızasını isteyerek sabah ve akşam Rabblerine dua edenlerle beraber sen de sabret. Dünya hayatının süsünü isteyerek gözlerini onlardan ayırma." (Kehf Suresi, 18/28)