MAİDE SURESİ / 121
77.De ki: "Ey kitap ehli! Dininizde haksız yere aşırılığa gitmeyin ve kendileri önceden sapmış, çoklarını da saptırmış ve doğru yoldan ayrılmış olan bir topluluğun arzularına uymayın."
78.İsrailoğullarından inkâr edenler Davud'un ve Meryem oğlu İsa'nın diliyle lanetlenmişlerdir. Bu, başkaldırmaları ve sınırı aşmaları sebebiyledir.
79.Onlar işledikleri bir kötülükten birbirlerini alıkoymaya çalışmıyorlardı. Yaptıkları ne kadar da kötüydü!
80.Onların çoğunun inkâr edenleri kendilerine dost edindiklerini görürsün. Nefislerinin kendileri için önceden göndermiş oldukları ne kadar da kötüdür. (Bu yüzden) Allah onlara kızmıştır ve azabın içinde sonsuza kadar kalacaklardır.
81.Eğer Allah'a, Peygamber'e ve ona indirilene iman etmiş olsalardı onları dost edinmezlerdi. Ancak onların çoğu fasıktır.
82.İnsanların içinde iman edenlere düşmanlıkta en katı olanların yahudilerle müşrikler olduğunu görürsün. İman edenlere sevgi bakımından en yakın olanların ise "biz hıristiyanlarız" diyenler olduklarını görürsün. Bu onların içinde bilginlerin, rahiblerin bulunması ve onların büyüklenmemeleri sebebiyledir.

Nüzul Sebepleri

82-83.Bu ayeti kerimelerin hıristiyanlarla ilgili bölümü hakkında İbnu Ebi Hatim`in, Said bin el-Museyyib, Ebu Bekr bin Abdirrahman ve Urve bin Zubeyr`den rivayet ettiğine göre bunlar Müslümanların Habeş kralı Necaşi`nin yanına hicret etmeleri Necaşi`nin, onlara yardımcı olması rahiplerin de Meryem suresinde Hz. İsâ (a.s.) ile ilgili açıklamalara inanmaları ve bundan dolayı gözlerinin yaşarması üzerine inmiştir. Buna benzer daha başka rivayetler de nakledilmiştir.