BAKARA SURESİ / 035
220.Hem dünya ve hem de ahiret üzerinde (düşünesiniz diye)! Sana bir de yetimlerden soruyorlar. De ki: "Onların durumlarını düzeltmek iyidir. Eğer onları aranıza alırsanız, artık sizin kardeşlerinizdir. Allah bozgunculuk edeni de, düzeltme yapanı da bilir. Allah dileseydi sizin önünüze zorluk çıkarırdı. Şüphesiz Allah yücedir, hikmet sahibidir.
221.Allah'a iman etmedikleri sürece müşrik kadınları nikahlamayın. Şüphesiz mü'min bir cariye, hoşunuza gitse bile müşrik olan bir kadından daha hayırlıdır. Müşrik erkeklere de iman etmedikleri sürece (kızlarınızı) nikahlamayın. Şüphesiz mü'min bir köle, hoşunuza gitse bile müşrik bir adamdan daha hayırlıdır. Onlar ateşe çağırmaktadırlar. Allah ise, kendi izniyle cennete ve bağışlanmaya çağırmakta ve belki, düşünüp öğüt alırlar diye insanlara ayetlerini açıklamaktadır.
222.Sana bir de ay halinden soruyorlar. De ki: "O bir eziyettir. Ay hali görmekte oldukları sırada kadınlarınızdan uzak durun ve temizleninceye kadar kendilerine yaklaşmayın. [44] Temizlenmelerinden sonra artık Allah'ın size emretmiş olduğu yerden kendilerine varın. Şüphesiz Allah çokça tevbe edenleri sever ve temizlenenleri de sever."
223.Kadınlarınız sizin tarlalarınızdır. Artık tarlalarınıza istediğiniz gibi varın. Kendiniz için de ileride yararlanacağınız şeyler hazırlayın. Allah'a karşı gelmekten de sakının ve bilin ki siz O'na kavuşacaksınız. Mü'minleri de müjdele.
224.Yeminlerinizi bahane ederek iyilik yapmanız, kötülüklerden sakınmanız ve insanların aralarını düzeltmeniz konusunda Allah'ı engel kılmayın. Allah duyandır, bilendir. [45]

Dipnotlar

44.Yani onlarla ay hali gördükleri dönemde cinsel ilişkide bulunmayın.

45.Yani Allah`ın adını anarak yaptığınız yeminleri iyilik yapmanız, fenalıklardan sakınmanız ve insanların aralarını düzeltmeniz konusunda engel tutmayın. Hadisi şeriflerde bildirildiğine göre bir kimse bir konuda yemin eder de, sonra başka bir şeyin daha hayırlı olduğunu görürse yeminini bozup keffaret vermesi gerekir.

Nüzul Sebepleri

220.Yüce Allah: "Yetimin malına da, yetimin erginlik çağına erişmesinden önce onu en güzel şekilde değerlendirmek dışında yaklaşmayın" (Enam, 6/152) diye buyurunca yanlarında yetim barındıranlar bu yetimleri kendilerinden ayırdılar. Onların yiyeceklerini kendi yiyeceklerine karıştırmadılar. Bunun yanısıra kendi yiyeceklerinden de onlarınkine bir miktar ilave ederek bunu yetim çocuklar yiyip bitirinceye veya yiyecek bozuluncaya kadar öyle saklamaya başladılar. Ancak bu uygulama yetim barındıranlar için zor geldi. Bunu Resulullah (a.s.)`a bildirdiler. Bunun üzerine Yüce Allah bu âyeti kerimeyi indirdi.

221.İbnu Münzir, İbnu Ebi Hatim ve Vahidi`nin Mukâtil`den rivayet ettiklerine göre bu ayeti kerime İbnu Ebi Mürsed el-Ganevi hakkında indirilmiştir. O, güzel ve itibar sahibi ama müşrik olan Anak adlı bir kadınla evlenmek için Resulullah (a.s.)`tan izin istedi. Bunun üzerine Yüce Allah böyle buyurdu.

Vahidi`nin Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiğine göre de bu ayeti kerime cariyesini dövdükten sonra pişman olup sonra onunla evlenen ve bu yüzden: "Câriyesiyle evlendi" diye tenkid edilen Abdullah bin Revaha (r.a.) hakkında indirilmiştir.

Ayetin her iki olayla da bağlantısının olması mümkündür.

222.Müslim ve Tirmizi`nin Enes bin Malik (r.a.)`ten rivayet ettiklerine göre yahudiler kadınları hayızlı olduklarında onlarla birlikte yemek yemez evlerde onlarla biraraya gelmezlerdi. Resulullah (a.s.)`ın ashabı bu meseleyi Resulullah (a.s.)`a sorunca da bu ayeti kerime indirildi. Resulullah (a.s.) da: "Nikâh (yani cinsel ilişki) dışında her şeyi yapın. (Yani hayız olmadıkları zamanlarda yapmanızda bir sakınca olmayan her şeyi yapabilirsiniz -çeviren)" diye buyurdu.

Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan nakledilen bir rivayete göre de Sabit bin ed-Dahda (r.a.)`ın Resulullah (a.s.)`a hayız konusunu sorması üzerine bu ayeti kerime indirildi. Bu rivayet birinci rivayete ters değildir. Hatta onu açıklayıcı bir rivayet özelliği taşımaktadır.

224.İbnu Cerir`in İbnu Cureyc`den rivayet ettiğine göre bu ayeti kerime Hz. Ebu Bekir (r.a.)`in Mistah ile ilgili yemini hakkında indirilmiştir. Hz. Ebu Bekir (r.a.), daha önce kendisine yardımda bulunduğu Mistah`a Hz. Aişe (r.a.)`ye iftirada bulunulması olayında bu dedikodulara karıştığından dolayı bir daha yardımda bulunmamak üzere yemin etmişti. Bu konu Nur suresinin 11. ayeti kerimesinin iniş sebebi açıklanırken ele alınacaktır.