BAKARA SURESİ / 032
203.Sayılı günlerde Allah'ı anın. Kim iki günde acele ederse onun için bir günah yoktur. Kim de geriye kalırsa sakındığı takdirde onun için de bir günah yoktur. [41] Allah'a karşı gelmekten sakının ve bilin ki, hepiniz O'nun huzurunda toplanacaksınız.
204.İnsanlardan öyleleri vardır ki, dünya hayatıyla ilgili sözleri senin hoşuna gider ve kalbinde olana Allah'ı şahit tutar. Gerçekte ise o düşmanların en yamanıdır.
205.Yanından ayrılıp gittiğinde de yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya ekini ve nesli yok etmeye çalışır. Allah ise bozgunculuğu sevmez.
206.Ona "Allah'dan kork" denildiği zaman gururu onu günaha sürükler. Artık ona cehennem yeter. O ne kötü bir yataktır.
207.İnsanlardan öyleleri de vardır ki, canlarını Allah'ın rızasını kazanma yolunda feda ederler. Allah kullarına karşı şefkatlidir.
208.Ey iman edenler! İslam'a tam anlamıyla, her şeyinizle girin ve şeytanın adımlarına uymayın. Şüphesiz o, sizin için açık bir düşmandır. [42]
209.Size açık deliller geldikten sonra ayağınız kayarsa bilin ki Allah yücedir, hikmet sahibidir.
210.Onlar bulut gölgeleri içinde Allah'ın ve meleklerinin gelmesini ve işin bitirilmesini mi gözlüyorlar? İşler şüphesiz Allah'a döndürülür.

Dipnotlar

41.Burada iki gün ile kastedilen Zilhicce ayının 12. ve 13. günüdür. Teşrik günlerinden olan bu günler hacıların Mina`da şeytan taşlama görevlerini yerine getirdikleri günlerdir. Bu ayeti kerimenin bildirdiği hükme göre sözkonusu iki günde isteyen Mina`da kalır, isteyen de Mekke`ye dönerek şeytan taşlama işi için Mekke`den gelip gider.

42.Bu ayeti kerime, Abdullah bin Selam ile onun bazı arkadaşlarının İslam`a girdikten sonra da Cumartesi gününe hürmet etmeleri ve deve eti yemekten kaçınmaları üzerine inmişti. Ancak ayeti kerimenin ifade ettiği anlam geneldir. Yani bir insan Müslümanlığı kabul ettikten sonra artık eski dönemini tamamen unutmalı, geçmişte sahip olduğu inancın etkisinden tamamen kurtulmalıdır.

Nüzul Sebepleri

204.İbnu Cerir`in Suddi`den rivayet ettiğine göre bu ayeti kerime el-Ahnes bin Şerik hakkında indirilmiştir. O Resulullah (a.s.)`a gelerek ona karşı Müslüman olduğunu açıkladı. Onun Müslüman olması da Resulullah (a.s.)`ın hoşuna gitti. Bu kişi daha sonra çıktığında Müslümanlara ait bir ekin tarlasının ve develerin yanından geçti. Ekini yaktı, develeri de kesti. Bunun üzerine Yüce Allah bu âyeti kerimeyi indirdi.

207.Haris bin Ebi Usâme`nin ve İbnu Ebi Hatim`in Said bin el-Museyyeb`den rivayet ettiklerine göre, Suheyb Resulullah (a.s.)`ın yanına hicret etmek üzere çıktı. Kureyş`ten bazı kimseler onun peşine düştüler. (Onlar arkadan yetişince) Suheyb (r.a.) bineğinden inerek ve ok torbasında olanları ortaya dökerek dedi ki: "Ey Kureyş topluluğu! Biliyorsunuz ki ben içinizde en iyi ok atan biriyim. Şu ok torbamda bulunan okların tamamı bitinceye kadar bana ulaşamazsınız. Onlar bitince de kılıcımdan elimde bir şey kaldığı sürece onunla çarpışmaya devam ederim. İsterseniz ben Mekke`deki malımın yerini size öğreteyim siz de beni serbest bırakın." Onlar da: "Olur" dediler. Medine`ye gelince Resulullah (a.s.) ona: "Ey Ebu Yahya! Yaptığın satış kârlı çıktı. Ebu Yahya`nın satışı kârlı çıktı" diye buyurdu. Ardından bu ayeti kerime indi. Bu rivayeti destekleyen daha başka rivayetler de nakledilmiştir.

208.İbnu Cerir`in İkrime`den rivayet ettiğine göre yahudilikten dönmüş Müslümanlardan olan Abdullah bin Selâm, Sa`lebe, Ka`b`ın iki oğlu Esed ve Useyyid, Said bin Amr ve Kays bin Zeyd Resulullah (a.s.)`a: "Ey Resulullah (a.s.)! Cumartesi günü bizim hürmet ettiğimiz bir gündür. Bize izin ver de bu günü değerlendirelim. Tevrat da Allah`ın kitabıdır. Bize izin ver o (gün)ün gecesinde ibadet edelim" dediler. Bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi.